Μαρκόνι

    Ο Βοτανικός κάποτε είναι θάλασσα. Ο Βοτανικός κάποτε είναι λιμάνι. Ο Βοτανικός κάποτε δημιουργείται από το περιθώριο των λιμανιών. Χτίζεται από τους ταξιδιώτες της Μεσογείου, τους πρόσφυγες και τους εσωτερικούς μετανάστες που έρχονται για να δουλέψουν στα εργοστάσια, να χτίσουν τα πρώτα σπίτια και να γεννήσουν τις γειτονιές. Χτίζεται από την Ερμούπολη, το Ναύπλιο, τον Πειραιά, τη Σμύρνη, την Πόλη, την Αλεξάνδρεια ή τη Θεσσαλονίκη. Από αυτούς που εκεί έρχονται σε επαφή, συνομιλούν και επικοινωνούν, ακούνε και ακούγονται. Ο Βοτανικός χτίζεται από τις φωνές των λιμανιών. 

     Ο Βοτανικός χτίζεται από την επικοινωνία. Αλλά τα χτισμένα γκρεμίζονται ή εγκαταλείπονται και μένει μόνο η σιωπή κι ο θόρυβος. Όπως τα κτήρια, έτσι κι οι άνθρωποι. Για να νιώσουμε ζωντανοί χρειαζόμαστε τους άλλους, την αφήγηση, την εξωτερίκευση και την κατανόηση. Χρειαζόμαστε μια διά-δραση που δε χωράει στις οθόνες των ψηφιακών μέσων επικοινωνίας. Χρειαζόμαστε ό, τι μπορεί να μας προσφέρει η προφορική έκφραση, η συνομιλία και η πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση. Μπορούν οι χώροι να ξαναζήσουν από τις φωνές των ανθρώπων που ακούνε και ακούγονται; 

     Γύρω από το εργοστάσιο θα μπορούσε να υπάρξει ένα λιμάνι όπως, ίσως, να έχει ήδη υπάρξει όχι χτισμένο αλλά βιωμένο μέσα στις ιστορίες των κατοίκων της περιοχής του. Ένα λιμάνι - εφήμερο πέρασμα ή σωλήνας που μέσα του κυλούν αυτές οι ιστορίες. Ένας κάβος που περιμένει να τις ακούσει ή ένα χωνί που μεγεθύνει τον ήχο των ψιθύρων τους. Ένας κάβος που μέσω ενός σωλήνα γίνεται χωνί. Με αυτό μιλάει κανείς ή ακούει τις ιστορίες των ανθρώπων για το πώς και για το από πού έφτασαν σ' αυτόν τον τόπο. Το κτήριο του εργοστασίου είναι ο φορέας του ή το περιβάλλον δράσης του. Μια κατασκευή ή ένα σύστημα ή ένα σύνολο αντικειμένων* μπορούν να κατοικούν στο κτήριο και να το χρησιμοποιούν για να λειτουργήσουν ή να λειτουργούν χρησιμοποιώντας το για να μετα-κινήσουν τις ιστορίες. 

    *Η κατασκευή είναι ένας κάβος- κάθισμα που με έναν σωλήνα - στόμιο διαπερνά ένα από τα κτήρια και γίνεται χωνί- μεγάφωνο. Το σύστημα των αντικειμένων αποτελείται από ζευγάρια (πομπούς και δέκτες) κάβων - καθισμάτων που με θαμμένους σωλήνες επικοινωνούν υπόγεια στο χώρο της αυλής. Το σύνολο των αντικειμένων συγκροτείται από διάφορες φορητές μάσκες- στόμια- χωνιά που μέσω των ανθρώπων κινούνται στους χώρους.