Το σώμα κατοικεί σε τόπους αλλά αποτελεί και τόπο, σκέφτεται και αισθάνεται, ζει και εργάζεται, υπάρχει. Ο πηλός είναι ένα μέσο κοντινό στη φύση του ανθρώπου, το οποίο δίνει την δυνατότητα εξερεύνησης, άμεσης έκφρασης και, συχνά συνεργασίας/ σύμπραξης. Η χρήση του συνδέεται άμεσα με τη γη, το τοπίο και το ανθρώπινο άγγιγμα.
Κατά τη διαδικασία του έργου ο πηλός σωματοποιείται. Πλάθοντάς τον, παίρνει τη θερμοκρασία του σώματός μου, παίρνω τα μέταλλα που περιέχει. Όντας σώμα και αυτός, η ενυδάτωση είναι απαραίτητη για το πλάσιμό του. Ζυμώνοντάς τον, αφαιρείται ο παγιδευμένος αέρας που θα μπορούσε να προκαλέσει σκασίματα στο υλικό κατά την ξήρανσή του. Αυτό το γήινο υλικό, εφαρμόζοντάς το πάνω μου, γίνεται δεύτερο δέρμα, ενδιάμεσο υλικό, μέσο επικοινωνίας και αντίληψης του περιβάλλοντος. Κάνοντας κεραμίδια από το σώμα, δημιουργείται ένα σώμα από κεραμίδια, μια σκεπή. Η σκεπή αγκαλιάζει και προσφέρει ασφάλεια. Στεγάζει και δηλώνει την ταυτότητα και την ύπαρξή μου. Στην προσπάθειά μου να εναρμονιστώ με τον χώρο, πραγματοποιώ περφόρμανς στον Βοτανικό. Ξαπλωμένη, με την πλάτη στη γη, και την γη ως σκεπή, επιβάλλω την παρουσία μου ως έμβιο κτίσμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου