κοχύλι

    Το κοχύλι δημιουργείται για να κατοικηθεί απ'το ίδιο το πλάσμα που το κατοικεί,και όταν αυτό δεν υπάρχει πια μένει πίσω ένα κέλυφος, μια άδεια κατοικία, ένας κενός χώρος.Ένας κενός χώρος τόσο περίπλοκος, τόσο τέλεια σχεδιασμένος ,στον οποίο πλέον αντηχεί ένα βουητό και κάνει την αίσθηση του κενού ακόμα πιο έντονη.

  Μέσω του έργου μου προσπαθώ να μιλήσω για την ποιητική και μυθική διάσταση του κοχυλιού και τον τρόπο που η δομή του,η σπείρα, μετασχιματίζεται σε σύμβολο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ιδιότητες και στη συνέχεια σε χωρικές δομές.

  Η σπείρα ανάλογα με την πορεία που δημιουργεί αποτελεί ένα εξωστρεφές ή εσωστρεφές σύστημα το οποίο συνδέεται με την έννοια του καταφυγίου και της προστασίας.

  Θέλοντας να δημιουργήσω ένα περιβάλλον που να δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεται κανείς μέσα σε ένα κοχύλι-μπορεί να το διασχίσει και να νιώσει τη σχέση του σώματός του με τον χώρο ,αφού καθώς προχωράει ο χώρος στενεύει αλλά και να κατανοήσει την κλίμακα της κατασκευής μέσω του χρόνου αντήχησης ο οποίος δίνει πληροφορίες για το μέγεθος και τη μορφή ενός χώρου-  επιλέγω να φτιάξω μια κατασκευή/εγκατάσταση ενός κοχυλιού το οποίο διασχίζεται .

   

Τρόπος παρουσίασης:

Υλικό θεωρητικής έρευνας με αναφορές σε αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες, πορεία σχεδίων, φωτογραφίες, κεραμικά κοχύλια, μακέτες κατασκευής.