Ελένη Πουλοπούλου

Διαβάζοντας κάποια παλιότερα κείμενα και προσθέτοντας κάποια άλλα, θέλησα να φτιάξω έναν βιωμένο χώρο, μέσα από αυτά που έχω γράψει. Μια τοπογραφία σκέψεων, μνήμης και φαντασίας, που λειτουργεί άλλοτε σαν ένα "κατάλυμα" και άλλοτε σαν μια δυστοπία. Όλα τα κείμενα έχουν σαν αφετηρία αντικρουόμενα συναισθήματα που έχω για την Αθήνα, τους ανθρώπους της και, απέναντι σε αυτά, για τον εαυτό μου. Είναι μια διαπραγμάτευση μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, το μοναδικό πραγματικό σπίτι και ο τόπος που κατοικούν όσα θυμάμαι, ξέρω και όσα (δεν) θέλω να ξεχάσω. Εκεί μέσα έχω στοιβάξει ανθρώπους, τοποθεσίες (γνωστά και άγνωστα), απογοήτευση, βία, οργή, όνειρα και επιθυμίες. Εικόνες που παρατηρώ ή δημιουργώ με τη φαντασία μου.
Με ενδιαφέρει να παρουσιάσω έναν χώρο όπου ο θέατης να μπορεί να ακούσει τα κείμενα και πιθανώς να βρει δικά του "καταλύματα" μέσα σε αυτά.

(κάποια σχέδια του χώρου)