...βρίσκει ενα σκουπόξυλο και αρχίζει να με κυνηγάει. Εγώ το σκάω και παίρνω τους δρόμους. Ακούω το αυτοκίνητο της να έρχεται και πηδάω το τοιχάκι ενός θεάτρου για να κρυφτώ. Δεν βγήκα ποτέ.
Με αφορμή τα κείμενα τις Μαργαρίτας Καραπάνου ξεκίνησα να πλάθω δικές μου ιστορίες ψάχνοντας να βρω τι είναι αυτό που ισορροπεί τις δικές μου ανισο-
ρροπίες. Αν θεωρήσουμε οτι η κατοικία ειναι αυτο που στεγάζει σώματα και κατ επέκταση συστεγάζει σχέσεις, ψάχνω να βρω ποιες είναι οι ισορροπίες μέσα σ' αυτό που σε ανυψώνουν και αυτές που σε προσγειώνουν . 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου