BodyBuilding

ANA MENDIETA

Untitled (Silueta Series Mexico), 1976 35mm colour slide

Untitled (Flower Person), 1975 Lifetime colour photograph

Untitled (Tree of Life series), 1976

Untitled (Silueta Series, lowa), 1977 35mm colour slide

La tiera Habla (The earth speaks),  1981

                                                                        

Η Mendieta είναι μια καλλιτέχνιδα για την οποία το σώμα και η φύση ειναι βασικές θεματικές μέσα στη δουλειά της. Γεννήθηκε το 1948 (18 Νοεμβρίου), στην Χαβάνα και πέθανε το 1985, κατάγεται κατά το ήμισυ από την Κούβα από όπου εξορίστηκε όταν ήταν δώδεκα ετών και πήγε στην Αμερική. Σπούδασε ζωγραφική στο πανεπιστήμιο της 'Αιοβα.

Το έργο της Mendieta, από τη μια πλευρά, προβάλλει μια νοσταλγική επιστροφή στο παρελθόν, με αναφορές σε μεταφυσικά και μυστικιστικά στοιχεία. Ερευνά κουλτούρες της αρχαιότητας, διαπολιτισμικά αρχέτυπα και χρησιμοποιεί το γυμνό γυναικείο σώμα για να εκφράσει έννοιες γύρω από τη θηλυκότητα. Από την άλλη, οι performances που εκτελεί, αναφέρονται στο “τώρα”, και πιο συγκεκριμένα στη γυναικεία ταυτότητα και την διακρή προσπάθεια και αγώνα να ακουστεί η φωνή των γυναικών. Επιπλέον άλλη μια άποψη είναι πως η δουλειά της εκφράζει απουσία και απώλεια, τα οποία σχετίζονται με την εξορία της σε πολύ μικρή ηλικία από την Κούβα. Κάνει γλυπτικές παρεμβάσεις σε τοπία, οι οποίες θέτουν το σώμα της (ή τη σιλουέτα της) σε συμβιωτική σχέση με το φυσικό περιβάλλον, κάπως σαν μια προσπάθεια να "επανενωθεί" με τον τόπο που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει σε τόσο μικρή ηλικία.

REBECCA HORN

Scratching both walls at once, 1974-5

Pencil Mask, 1972

White Body Fan, 1972

Mechanical Body Fan, 1973-4

Η δουλειά της Horn αποτελείται από στατικά αντικείμενα, δομές που κινούνται, μηχανήματα και συσκευές. Γεννήθηκε το 1944 στο Michelstadt στη Γερμανία και σπούδασε στο Αμβούργο.

Λόγω μιας πάθησης στους πνεύμονες της απαγορεύτηκε να χρησιμοποιήσει συγκεκριμένα υλικά γλυπτικής και λόγω αυτού πέρασε κάποια περίοδο σε ένα σανατόριο για να αναρρώσει, κάτι το οποίο την ενέπνευσε να κάνει κάποια γλυπτά σε σχέση με το σώμα και την απομόνωση. Έτσι στράφηκε προς πιο μαλακά υλικά που θυμίζουν επιδέσμους ή προσθετικά σώματος και ξεκίνησε να κάνει γλυπτά που μοιάζουν να επεκτείνουν το σώμα. Στις πρώτες της performance διερευνά την ισορροπία μεταξύ του σώματος και του χώρου. Επίσης εξετάζει τη φύση της γυναικείας ανατομίας και επιπλέον στις κατασκευές της το σώμα της φαίνεται σαν ένα σώμα κακοποιημένο, το οποίο το κρατάνε μαζί γάζες ή κορσέδες και το κάνουν να φαίνεται αιχμάλωτο.